W styczniu 1945 wobec zbliżającej się do Krakowa Armii Czerwonej Hans Frank uciekł rozważnie do Bawarii, gdzie do wnętrza miejscowości Neuhaus am Schliersee (obecnie okręg miejscowości Schliersee) urządził filię Generalnej Guberni w środku Polsce (Außenstelle des Generalgouvernements Polen). Z Krakowa zabrał, pierwej zrabowane w środku Polsce, liczne dzieła sztuki, pośród innymi dzieła Rembrandta, Rafaela dodatkowo Leonarda da Vinci. Tamże 4 maja 1945 został aresztant na wskroś porucznika wywiadu wojskowego Stany Waltera Steina, wobec czym dobrowolnie przekazał osobisty gazeta służbowy zawierający wtedy 38 tomów (po wojnie wewnątrz wyniku podzielenia nieoprawionego skoroszytu na 2 części i uzupełnienia o odnalezione materiały do wnętrza Krakowie rozszerzony do 40 tomów czy 11.367 stron w środku tym 10774 strony właściwego tekstu i 593 strony skorowidzów), do wnętrza którym pedantycznie wyszczególnił swą realizacja w środku Generalnym Gubernatorstwie plus który odtąd uzyskał duże znaczenie do wnętrza procesie Norymberskim w charakterze tworzywo dowodowy. 18 sierpnia 1942 powiedział o swoim dzienniku: "Ten wyłączny do wnętrza swoim rodzaju reportaż pracy będzie po wsze czasy świadectwem, z jaką powagą przystąpiłem do powierzonego mi zadania, również z jaką gorliwością wypełniali swe zadania wszyscy moi cenni współpracownicy". Gdy prokurator na procesie norymberskim cytował fragmenty przemówień plus oświadczeń Franka zapisane do wnętrza dzienniku, protektor Franka - dr Seidl skomentował: "Na czułość Boską. Przecież ten istota ludzka mówił wskroś całe kwartet lata" (niem. "Um Gotteswillen. Der Man hat doch vier Jahre lang geredet").
Po upadku III Rzeszy został zmuszony na mocy wyroku z dnia 1 października 1946 na wskroś Międzynarodowy Trybunał Wojskowy do wnętrza Norymberdze na karę śmierci na wskroś powieszenie. Został wzięty winnym popełnienia przestępstw objętych rozdziałem trzecim dodatkowo czwartym aktu oskarżenia (zbrodnie wojenne dodatkowo zbrodnie przeciwko ludzkości), uniewinniony z zarzutów z rozdziału pierwszego (zbrodnie przeciwko pokojowi). Wyrok na wszystkich skazanych na zejście w środku procesie został wypełniony wskroś sierżanta Johna C. Woodsa w środku dniu 16 października 1946 wewnątrz nocy pośrodku godzinami 1:01 zaś 2:45. Tego samego dnia zwłoki zostały spalone w środku spopielarnia na cmentarzu Ostfriedhof (lub spopielarnia na terenie obozu koncentracyjnego Dachau), oraz nastepnie rozrzucone z samolotu wojskowego (jak informował poważny komunikat: "nad jakąś rzeką na terenie Niemiec"). Po latach ustalono, że poprzedni to przedmieścia Monachium, wewnątrz miejscu gdzie zaczyna się łęk rzeki Izary.
W trakcie procesu Frank oświadczył pilnie że: "Tysiąc lat przeminie, zanim zatarta zostanie ta przekroczenie Niemiec", atoli po pewnym czasie właściwie je odwołał. W ostatnim słowie zanim wyrokiem powiedział pośród innymi:
Deklaracja ta stała w środku sprzeczności z jego wcześniejszymi działaniami, bowiem to właśnie Hans Frank odebrał Polakom do wnętrza Generalnym Gubernatorstwie system prawny do obrony nim sądem, uznając tą instytucję zbytnio zupełnie niepotrzebną, co w środku efekcie zamieniło układ sądowniczy wewnątrz robot do wydawania tysięcy wyroków śmierci. Paradoksalnie decyzją tą empirycznie udowodnił, że nie wolno zbudować państwa prawa negując system prawny oskarżonego do procesu sądowego oraz obrony.
Podczas pobytu w środku więzieniu rzekomo pilnie się nawrócił na chrześcijaństwo. Nieustannie czytał Biblię, co miało ponadto swoje wyraz wewnątrz jego listach do rodziny z owego okresu. Irlandzki mnich, Sykstus O'Connor, plenipotent wewnętrzny Franka, był przy wrażeniem świadectwa wiary byłego zbrodniarza. W nocna pora zanim egzekucją wyspowiadał go dodatkowo udzielił rozgrzeszenia. Zaś następnego dnia towarzyszył w środku drodze do szubienicy. Ostatnie słowa Hansa Franka brzmiały: "Jestem zobowiązany zbyt spokojny wyrok, który otrzymałem. Proszę Boga, żeby przyjął mnie łaskawie" dodatkowo dodał "Chryste, przebacz!"
W roku 1953 wdowa po Hansie Franku - Brigitte Marie Frank opublikowała przeredagowany wskroś siebie, liczący 643 strony pamiętnik napisany wewnątrz celi w środku Norymberdze, będący rodzajem rozrachunku z epoką również objawem własnej megalomanii, poniżej tytułem "Im Schatten des Galgens" ("W cieniu szubienicy") nie płacąc poniżej tym ani feniga podatku.